De constructie van een kunstwerk

Klaas Gubbels is de kunstenaar die het meest bekend is  met zijn stillevens van tafels, stoelen en koffiekannen.  Deze zijn overal in de openbare ruimte aan te treffen als objecten die geconstrueerd zijn van ijzer. Dit constructiewerk gebeurt al sinds jaar en dag in onze smederij.

Het laatste werk dat ik (Sven) voor hem gemaakt heb was voor een tentoonstelling in de tuinen van Soestdijk. Daar staat het nu.
IMG_0185  IMG_0175 IMG_0180

Voor mij als smid is de samenwerking met Klaas Gubbels een uitdaging en een eer. Het enige dat hij doet, is mij een klein plat malletje overhandigen van de vorm. Hij geeft mij de vrije hand en heeft alle vertrouwen dat het goed komt.  Dit vraagt van mij dat ik zelf de hele constructie van a tot z bedenk en uitvoer.

Als het dan af is, komt Klaas kijken hoe het geworden is. Dat is een mooi moment voor mij als smid, omdat ik hem dan helemaal gefascineerd zie kijken naar de oplossingen die ik technisch gevonden heb.  Om bijvoorbeeld dit beeld op de voet krijgen zodanig dat het degelijk staat. Dan ben ik ook zelf echt trots op mijn werk.

IMG_0179

 

Godslamp

DSC00322-0021

Op dit blog gaan we met regelmaat ons ambachtelijk werk laten zien aan de hand van werkstukken.  Aan Ellen de eer om de spits af te bijten.

Vraag:
“Ellen, wat is jou voor het mooiste werkstuk dat je gezien hebt,  sinds jij vrouw van de smid bent?”

Dit is Godslamp. Hij brandt altijd en hangt in de kapel van de Missionarissen van Mill Hill in Oosterbeek.  Deze lamp heeft iets heel bijzonders voor mij.

Ik heb dit stuk zien ontstaan en was helemaal gefascineerd door de fijnheid ervan. Meestal zie je toch wat groffer werk in een smederij. Het is ontworpen door Pieter de Visser, gesmeed door Paul en met bladgoud belegd door Joost van Rooijen sr.

De familie van Paul ging vroeger altijd daar naar de kerk. Net als veel andere Oosterbekers trouwens.  Ik weet nog goed dat ik pas verkering had met Paul, ik was 15 en woonde voor het eerst een nachtmis bij. Wat ik daar ervaren heb; de warmte, het intieme van de mensen onderling, heeft me heel erg aangesproken. Dat Paul later dit mocht maken voor juist deze plek, maakt voor mij dit werkstuk extra bijzonder.